Door Hans Sweep / Foto Yne Sweep / Bijschrift: Tenor Laurens - Alexander Wyns als evangelist in actie in de St. Petrus Banden kerk in Oisterwijk.
OISTERWIJK – Als leek weet je vooraf niet wat je te wachten staat, tijdens de 3 uur durende Matthäus Passion uitgevoerd door het Zuid – Nederlands kamerkoor en Kamerkoor Bonton onder leiding van dirigent Paul van Gulick. Het programmaboekje, met daarin de Duitstalige liederen, met daarnaast de Nederlandse vertalingen, geeft grip op het geheel. Dat is belangrijk om ook de emotie die muziek en zang uitdrukken te begrijpen of beter gezegd te voelen. De rollen werden vertolkt door Ireen van Bijnen (sopraan), Florieke Beelen (alt – mezoo) Laurens – Alexander Wyns (tenor / evangelist), Bas Verbist (bas Christus), Bruno de Jonghe (bas, arias) en Ivar Goossens (tenor, aria’s).
 
Als je enigszins op de hoogte bent van het lijdensverhaal van Christus, dan kun je het geheel vrij makkelijk volgen met het tekstboek. Wat als leek opvalt is het respect dat Bach ongetwijfeld gehad moet hebben voor Jesus Christus, toen hij voor de Vesperdienst op Goede Vrijdag zijn Pasio Domini nostri secundumn Evangelistam Matthaem ( De Passie van onze god JC, volgens de evangelist Matthäus) op 11 april 1727 ten gehore bracht. Datzelfde tref je aan als je de Sagrada Familia van Gaudi in Barcelona ziet. Het blijft vooral respectvol, de verwachte uithalen tijdens bijvoorbeeld de veroordeling door het Israëlische volk of de Judaskus, blijven in mijn beleving uit. Wat dat betreft is het makkelijker, hiervan een beoordeling te maken over Jesus Christ Superstar, dat uiteraard een afgeleide is van de moeder van alle lijdensverhalen de Matthäus Passion. Dat is meer vorm gegeven in de muziek en zang van deze tijd.

Na een uur en een kwartier is er een pauze van een half uur ingelast. Het geeft het publiek en niet onbelangrijk de musici, de gelegenheid om even te ontspannen. Het nabij gelegen Café ’t Molentje had met honderden kopjes koffie hierin voorzien. Na de pauze wordt de draad verder opgepakt, als Christus naar de hoge priesters wordt geleid, waar zij hem willen veroordelen wegens godslastering.
De aria’s, waarin een couplet wel tien keer herhaald wordt, drukken de emotie van het moment uit. Toch hoor ik geen aanzwellend orkest,  bij de dood van Christus aan het kruis en het daaropvolgende donder- en bliksemgeluid.  Het koor daarentegen plaatst wel het daarbij behorende gevoel, met ‘O mensch bewein dein sünde Gross’. Al met al een leuke uitvoering in een mooie kerk en goede akoestiek. Toch heb ik meer gevoel bij de harmonie, die ik even later hoorde op de lind, al was het maar om het feit dat ‘Jan Klaassen was trompetter in het leger van de Prins, iets bekender in de oren klinkt.