Door Hans Sweep / Foto Yne Sweep /
Bijschrift: Het schélmeske is drukdoende met haar appeltje, maar ziet ze het eigenlijk wel?

Door de aanleg van de cityring was de Schouwburgring namelijk niet toegankelijk. Besloten was om de route zodanig te verleggen, zodat de loopgroepen langs het Stadhuisplein zouden marcheren en de grote wagens, die niet onder De Kattenrug door konden, vanuit de Bisschop Zwijssenstraat ingevoegd zouden worden. Die beslissing pakte niet goed uit. Het gevolg was een grote gaten kaas, met veel lege plekken. Daarom duurde het elke keer wel een stief kwartiertje voordat de volgende groep langs kwam. Ondanks het zonnetje meenden toch veel mensen langs de kant, om voortijdig naar huis te gaan. De muzikanten van de Volt Harmonie moesten zodoende wel 2 uur wachten bij aanvang, voordat zij in Den Opstoet van start konden. "Het is van de gekke, eerst moesten we 2 uur wachten en toen we eenmaal op gang waren, werden we gemaand door te lopen om die lege plekken op te vullen. Dat ze ons dan allemaal dezelfde route laten lopen," meent Sjef Jansen die de saxofoon bespeeld.

Toch blijven de kleine loopgroepen de juweeltjes van Den Opstoet. Veel dubbelzinnigheden zitten er in gebakken. ‘Loop ik er netjes bij,' prijkt op een bord van een man die vol zit met allerlei netjes. ‘Wij zijn opgewonden,' vinden dames met een opwindsleutel op hun rug. De enige Willem II-er met dito shirt, zoekt voetballers, nou dat is natuurlijk een inkoppertje met de laatste plaats die de Tricolores momenteel bezetten. Of wat te denken van het schélmeske, was ze nu bijziend of doelde ze op ‘haar' schélmeske waarmee ze een appeltje aan het schillen was.

Verder zijn er veel toespelingen op het carnavalsmotto Zomedêene Zemmer. Zoals de dames met zwembanden om, die er van gemaakt hebben "Zomedêene Zwemmer. Opvallend zijn de groepjes langs de kant met gelijksoortige kledij. We komen groepen marinemannen en -vrouwen tegen, met hun witte kielen en blauwe dassen, maar ook monniken in hun habijten. Daar zijn er nu genoeg van beschikbaar, sinds de ontkerkelijking ingezet heeft. Een eenling voert talloze richting aanwijsborden met zich mee. ‘De Spoorlaan nie. De Telegraafstraat wel,' hij zwalkt de weg op en neer, voor hem als insider van Den Opstoet is het al moeilijk, laat staan voor het publiek. Het is te hopen dat de organisatie lering trekt uit dit gegeven en volgend jaar weer zorgt voor één traject waar alles doorheen kan.